Aç aman bilmez, çocuk zaman bilmez
Aç, hiçbir mazeretle susturulamaz. Çocuk da bir şey istedi mi, beklemek bilmez.
İnsan kendi kusurunu göremez bilemez bilse zaten onu yapmaz.
Aç, hiçbir mazeretle susturulamaz. Çocuk da bir şey istedi mi, beklemek bilmez.
İnsan kendi tutumunu, davranışını başkalarınınkinden daha üstün görür. herhangi bir konuda onun düşündüğüne benzemeyen başka düşünceler ileri sürülürse, kendi...
Bkz. “Biri bilmeyen…”
İnsanın derdi içindedir. En yakını bile onu anlamaz.
Bir kimsenin, bir şeyin değeri, kendisinde aranan özel nitelikte artar: Kişi, huyu güzel olursa sevilir. Bıçak, çeliğine iyi su verilmiş olursa keskinleşme...
Küçük de olsa bir iyiliğin değerini bilmeyen, ona karşı teşekkür duygusu besleyen kişi, daha büyük iyilikler değerini de bilmez; onlara karşı da duygusuz kalır.
Çocuk kendisine ısmarlanan işi beceremez. Onun için arkasında işi buyuranında gitmesi gerekir.
İnsanlar kendi akıllarını başkalarından üstün görürler. Bir konu üzerindeki türlü düşünceler arasında en çok kendi düşüncelerini beğenirler.
Kişinin başkasına yaptığı kötülük kendi tarlasına koyduğu gübre gibidir; kendi malıdır, yine kendisine dönecektir.
Hiç kimse başkasını acısını içinden duymaz onun yüreğin sızlatan ancak kendi acısındadır.