Acıklı başta akıl olmaz
Büyük bir sıkıntı içinde bulanan kimsenin yaptığı işte mantık aranmamalıdır
Zenginle, iş başında olanla herkes dostluk kurar. Çünkü ondan çıkarları vardır. Zengin kişi yoksul düşünce, işbaşındaki işten ayrılınca, çevresinde o dostlara kimse kalmaz. Hepsi eski dostlarını kötü durumuyla baş başa bırakırlar.
Büyük bir sıkıntı içinde bulanan kimsenin yaptığı işte mantık aranmamalıdır
Aç olan kimse, karnını doyurabilmek için her şeyi yapar: İnsafsızdır, ahlak ve din kuralları da tanımaz.
Bir sır, dosta bile açılmamalıdır. Açılırsa o da kendi dostuna anlatır. Bundan üçüncü kişi duyar. Böylece sır yayılır, sır olmaktan çıkar.
Yeteneksi, beceriksiz kimse, önemli işlerde kullanılamaz.
Zulmettiği, kötülük yaptığı için kendisine ilenilen kimse onmaz.
Değerli kişinin, bulunduğu yüksek yerden uzaklaştırılmasıyla değeri yitirmez.
İnsanlar içinde anamız kadar bize candan bağlı dost yoktur. Nasıl ki şehirler içinde Bağdat’ın eşi yoktur.
Ardıç ağacının ateşi çabuk geçer, kül olur. Yalancının sözü de böyledir; ona da güvenilmez.
Bir işi görünüşte ve biçimsel olarak yapmakla o iş gerçekten yapılmış ve sonuç elde edilmiş olmaz.
Hiçbir şey için “olmaz “ deme. Dünyada olmayacak şey yoktur.