Acıkan ne olsa yer, acıyan ne olsa söyler (Acıkan ne yemez, acıyan ne demez)
Geçim sıkıntı içinde bulunan kişi, ne türlü bir geçim yolu bulursa onu yapar. Canı yanan kişi de sonunu düşünmeden ağzına geleni söyler.
İyi eğitim görmüş, iyi aile içinde yetişmiş kimseler, aldıkları terbiyenin gereğini yaparlar, beğenilirler. Böyle bir eğitim görmemiş ve iyi bir ortamda yetişmemiş olanlar, bir şey bilmezler ki yapsınlar.
Geçim sıkıntı içinde bulunan kişi, ne türlü bir geçim yolu bulursa onu yapar. Canı yanan kişi de sonunu düşünmeden ağzına geleni söyler.
Yoksul kişi eline geçen şeyin iyisine kötüsüne bakmaz. Varlıklı kişi ise en güzel şeylerde bile kusur bulur; çekinmeden her şeyi söyler.
İnsan ne denli yükselirse yükselsin, bir yerde durur. Erişilmesi doğa yasalarına aykırı olan yüksekliğe çıkamaz.
Kişi sadece yaşlanmakla olgunlaşmaz. Akılsızsa çocukça işler yapar. Krş. “Akıl yaşta değil baştadır.”
Kötü, ağır bir iş yapan yapılması söz konusu ise bu işi sen yapma; yapılması gerektiğine inananlar yapsınlar.
Kişi talihsiz ya da akılsız olursa giriştiği hiçbir işten olumlu sonuç alamaz.
Kötü bir iş yapmaya kararlı olan kişiyi önlemek olanaksızdır.
Bilmediği işe girişen kişi, her şeyi karmakarışık duruma getirir.
Kardeş, kardeşi ziyan gelmesini istemez. Ama onun kendisinden üstün durumda olmasını da kıskanır.
İş yapmaya korkan tüccar, kendisini zarardan korumuş olur ama, kazanç da sağlayamaz.