Ağanın malı çıkar, uşağın canı
Patron mal sahibi olur ama bu uğurda işçi canı çıkıncaya değin çalışmıştır. Bir yıkımı önlemek için zengin malını, işçi canını verir.
Bir konu üzerinde sonradan yetişen, ama daha önce yetişmiş olanları geçenler vardır.
Patron mal sahibi olur ama bu uğurda işçi canı çıkıncaya değin çalışmıştır. Bir yıkımı önlemek için zengin malını, işçi canını verir.
Çünkü artık soğuklar başlayabilir.
Tedbirli kişi, istediği şeyi elde etmek için sağlam yol arar. Bunun için de sonucu almakta gecikir. Atak kişi ise tehlikeyi göze alarak işe girişir ve çabuk...
Bir işin içyüzünü,ya da nasıl bir sonuç vereceği ancak Tanrı bilir. Ama insan da kafasını kullanarak aşağı yukarı bir tahminde bulunabilir.
Dar bir geçim içinde olan kişi, sevincin ne olduğunu bilmez. Ama bir süre bu dar geçimden da yok sun kalıp sonra yeniden eski geçime kavuşsa o zaman sevincin...
İnsan en değerli bir malını karşılıksız olarak elinden gideceğini bilse, onu yok denilecek kadar az para ile satar.
Büyükleri nasıl bir yaşayış yolu tutmuşlarsa çocuklarda aynı yolu izlerler.
Atasözleri, Tanrı sözleri ama onun gibi kutsal sayılır; gereklerine uyulur.
Bkz. “Anamın öleceğini bilseydim…”
Sevda ateşi sevgilileri önce kaynaştırır; bir süre sonra söner. Öyle ki başta en büyük mutluluk kaynağı sayılırken, sonra en büyük rahatsızlık etkeni olur.